Doğal Roman, Georgi Gospodinov

Ema ile boşanma günümüzde çektirdiğimiz şu fotoğrafa ne oldu? Daha sonra biri gidip onu fotoğraf stüdyosundaki geveze yaşlı amcadan aldı mı??

Veya onu titizlikle ciltleyip dizdiğim eski gazetelerin arasına bir yere mi tıktım bile bile, asla bulamayacağım bir şekilde? Cenaze resimleri de aynı muameleye maruz kalır, aslında ölen kişilerin kendileri de. İnsanlar onları mümkün olduğunca daha uzak bir yere, şehrin bir ucuna veya zaten işe yaramayan hafızalarının özel bir bölümüne tıkarlar.

Bir noktadan sonra insan fotoğraf çektirmeye yönelik eski iştahını kaybediyor veya artık sadece belirli bir ışıkta resim çektiriyor.

Karımın düğün ve cenaze resimleri toplamak gibi ilginç bir hobisi vardı. Onları aynı yerde tutuyordu, ki bu bana o günlerde saygısızlık gibi geliyordu. Şimdi - hayır. Açıyorsun çekmeceyi ve şirin şirin sırıtan yeni evlilerin suratlarının yanında ölülerin mum gibi donuk çeneleri görünüyor. Bu resimlerde ortak olan çiçeklerdi. Çok çiçek. Genelde aynı türden - her duruma uygun olan karanfiller ve farklı gül çeşitlerinden tutun da daha ucuz kır çiçeği demetlerine, birilerinin bahçesinden alelacele koparılmış yıldız çiçeklerine veya leylak dallarına kadar. Bir cenaze resminde ön planda, net bir şekilde birkaç tane harika beyaz zambak veya ninemin dediği gibi "gelin çiçeği" görünüyordu. Resimdeki matemliler siyahlar giymiş tuhaf düğün davetlilerine benziyorlardı. Dipte bir yerde köy orkestrasının bir bölümü görünüyordu. Düğün ve cenaze orkestrası. Resimleri dikkatle incelerken insanların neden cenaze fotoğraflarını korumayı sevmediklerini bir ölçüde tahmin edebiliyordum. Objektif acımasızdı. Fotoğrafçının farkına varıldığı o anda yas tutanların resim için poz verdikleri ve güldü gülecek halleri belliydi.

En sancılı olan, ortak resimlerimizi paylaşmaktı.

İşte burada ilişkimizin ta başındayız. Üniversite ikinci sınıf civarında. Doktorlar Parkı'nın etrafında Şipka Caddesi'nde turluyoruz. Ben, o ve Veso, her zaman üçümüz. Tam bir yıl boyunca tanıdıklar onunla kimin çıktığını merak edip durmuştu. Her birimiz hareket içinde ilginç bir pozda yakalanmışız. Hiç bu kadar mutlu olmuş muyduk gerçekten? Resmimizi kim çekti hatırlamıyorum.

Burada bir 8 Aralık kutlamasındayız. Ben, Veso, Ema ve ...birkaç ay önce ayrıldığım Sanya. Sanya ayrılık sonrasında yeni kız arkadaşınla yakınlaşmaya çalışan türden bir kadındı. Ema'ya yapışmıştı, o da düşünmeden onu kutlamamıza davet etti. Herhalde üçdört saat sonra çekilen başka bir resimde, birisi (ben de olabilirim) onları biribirine sıkı sıkı sarılmış halde dans ederken yakalamış. Aslında "sarılmış" tam doğru kelime değil. Kocaman göğüsleri olan (o zamanlar dediğimiz gibi "hep bir göğüs öndeydi") ve Ema'dan tam bir kafa kısa olan Sanya, ona kelimenin tam anlamıyla yapışmıştı. Resimde sol el parmaklarının mütakbel karımın poposunu sertçe sıktığı çokk net görülüyordu. İntikam mı alıyordu, yoksa şehveti -hep şüphe ettiğim gibi- karşı cinsin ötesine mi geçiyordu? Ema için neredeyse korkmuştum. Korkudan onlar için bayağı bir film harcamışım. O akşamdan sonra üçümüzün bir araya geldiğini hatırlamıyorum. Sanırım onlar da gelmemiştir.

İşte burada da düğün serisi. Ema onu daha da uzun ve zayıf gösteren, sade, vücudunu saran bir elbise, uzun eldivenler ve şal içinde. Benim üzerimde zehir yeşili dedikleri renkte, üstüne üstlük bana bol gelen bir takım elbise var. İki anne ağlıyor. Şimdi, bu evlilik sona erdikten sonra, gözyaşları haklı görünüyor. Ema'nın babası resimde yok. Ve genel olarak düğünde. Son dakikada amcalarından birini tutup annesinin yanına çektiler ki dul gibi görünmesin.

Yedi yıllık evliliğimiz titizlikle belgelenmiş durumda. Arkadaşlarımızla sayısız toplantı. Gerçekte, resimlerde göründüğü kadar fazla arkadaşımız asla olmamıştır.

Benzer fotoğraflı iki albüm daha geçiyorum, ara sıra yeni yüzler görünüyor, ama genel olarak topluluk aynı.

Doğal Roman, Georgi Gospodinov 

Metis Yayınları, 2017

Çeviri Eser  Hasine Şen Karadeniz 

İkinci Basım: Mart 2018

#fotograf #dogalroman #georgigospodinov #fotografstudyosu #cenazeresmi #dugunresmi #fotografli #ortakresim #fotografstudyosu