Susan Sontag, Fotoğraf Üzerine (On Photography)

Fotoğraflar belki de, bizim modern diye bildiğimiz çevreyi oluşturan ve koyultan bütün nesnelerin herhalde en esrarengiz olanlarıdır. Fotoğraflar gerçekten de zaptedilmiş deneyimlerdir; fotoğraf makinesi ise, biriktirmeye meyilli bilincin ideal kolu.

Bir şeyin fotoğrafını çekmek, fotoğraflanmış olan o şeyi ele geçirmektir. Başka bir deyişle, bir şeyin fotoğrafını çekmek dünyayla, insanda bilgilenme -dolayısıyla, güçlenme- duygusu uyandıran bir şekilde ilişkiye girmektir. Artık ağızlara sakız olan o ilk yabancılaşmaya sürüklenmenin, yani insanları dünyada basılı sözcüklerle soyutlamaya alıştırmanın, modern, inorganik toplumların inşa edilmesi için gerek duyulan Faustvari enerji fazlası ruhsal hasarın kaynağını oluşturduğu düşünülmektedir. Ancak baskı (print), onu zihinsel bir nesneye dönüştürerek dünyayı süzmenin (şimdilerde insanların, geçmişin görünüşü ile bugünün kapsamı hakkında sahip olduğu bilgilerin çoğunu oluşturan fotoğrafik görüntülere kıyasla) daha az ihanetçi bir formu olarak kendini göstermiştir. Bir kişi ya da olay hakkında yazıya aktarılan şeyler, resimler ve çizimler gibi elle işlenmiş görsel ifadelerde görüldüğü üzere samimi birer yorumdur. Fakat fotoğraflanmış görüntülerin de dünyayla ilgili tespitler olmaktan ziyade, dünyanın parçaları, fotoğrafa aktarılmış görüntüler, herkesin yapabileceği ya da edinebileceği gerçeklik minyatürleri olduğu bellidir artık.


Susan Sontag, Fotoğraf Üzerine (On Photography), S. 3
© 1973, 1974, 1977; Susan Sontag 
İngilizce'den çeviren: Osman Akınhay
Agora Kitaplığı, © 2010
İkinci Basım: Şubat 2011

#susansontag #fotografuzerine #onphotography #fotografcekmek #fotograf #goruntu #fotografci #profesyonelfotografci #fotografik #goruntukulturu #fotografmakinesi 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Murat Gülsoy - Ve Ateş Bizi Tüketiyor

Resim
  Murat Gülsoy - Ve Ateş Bizi Tüketiyor (...) Sıramı beklerken yaşlı adamın kimliğini cebimden çıkarıp fotoğrafı incelemeye koyuldum. Acaba şimdi neye benziyordu? Nasıl değişmişti?? Saçları dökülmüş olmalıydı, fotoğrafta otuzlu yaşlarında görünmesine rağmen şakakları açılmıştı. Büyük bir dikkatle bakmıştı objektifin karanlık kuyusuna. Geleceği görme arzusuyla... Belki de ben böyle duygular atfediyordum. Sonuçta hepimiz öyle ya da böyle o karanlık kuyuya gözümüzü dikeriz fotoğraf çektirirken. Zaten pek zevkli bir iş de değildir. Dört ya da sekiz tane lazım olmuştur, ayaküstü çekim yapacak bir dükkana dalmışızdır ya da şip şak çekim yapan kabinlerden birine girmişizdir. Tabii, ortada bir fotoğrafçı olmayınca insan daha rahat pozlar verebiliyor. Kimlikteki fotoğrafa baktım, kesinlikle bir fotoğrafçı çekmiş olmalıydı. Dudakları sımsıkı kapalı olduğu için çizgi gibi görünüyordu. Gerilmişti. Fotoğrafçı boşu boşuna biraz gülümseyin demişti, milim oynamamıştı yüzündeki ifade. Neden gergind...
Devamı

Fotoğraflardan Bakılınca, Puslu Görülen Amerika

Resim
Fotoğrafın bulunduğu ilk onyıllarda fotoğraflardan beklenen, idealleştirilmiş görüntüleri sunmalarıydı. Kaldı ki, güzel fotoğrafı bir kadın gibi, günbatımı gibi bir şeyin fotoğrafı sayan çoğu amatör fotoğrafçının amacı halen budur. 1915'te Edward Steichen, bir apartmanın yangın çıkışında duran bir süt şişesinin fotoğrafını çekmiş ve böylece ortaya oldukça farklı bir güzel fotoğraf örneği koymuştu. 1920'lerden beridir de, eserleri müzelere alınan iddialı profesyonel fotoğrafçılar, lirik konulardan uzaklaşmaya ve kasıtlı olarak düz, bayağı, hatta tatsız konu ve malzemeleri çekmeye başlamışlardır. Fotoğraf son onyıllarda güzel olan ile çirkin olanın tanımını herkesin anlayabileceği şekilde -ve Whitman'ın önerisi doğrultusunda- gözden geçirmeyi bir ölçüde başarmıştır. Eğer (Whitman'ın sözleriyle)  "her somut nesne, durum, bileşim ya da süreç bir güzellik sergiliyorsa" , bu şeylerin bazılarına güzel deyip, bazılarının güzel olmadığını söylemek işin yüzeyselliğine k...
Devamı

Gisele Freund - Fotoğraf ve Toplum

Resim
Politik Bir Araç Olarak Fotoğraf Basında fotoğrafın daha yaygın olarak kullanılmaya başlamasıyla birlikte belirli bir basın organına bağlı olmayan bağımsız fotoğrafçılar, görüntü üreticileriyle alıcıları arasındaki bağlantıyı kuran ajanslarla çalışmak zorunda kaldılar. İlk ajanslardan biri, Amerika'da, George Grantham Bain (1865-1944) tarafından kuruldu. Kendisi gazeteciydi ve dergilerde yazıları yayımlanıyordu. Yazılarıyla birlikte kendi çektiği fotoğrafları da göndermeyi alışkanlık edinmişti. Kısa bir süre sonra, ellerinde aynı konuyla ilgili birçok yazı bulunan yayıncıların, yazılarını bir kenara bırakarak fotoğraflarıyla ilgilendiklerini gördü. O dönemde basına fotoğraf göndermek gibi bir uygulama yoktu. Bu doğrultuda yeni olanakların yakalanabileceğini hisseden Bain, 1898 yılında, içlerinde Mantauk Photo Concern'ün de bulunduğu ajanslar açtı. Talebi karşılayabilmek için profesyonel fotoğrafçılarla çalıştı, bu fotoğrafçılardan biri de Amerika'da ün kazanan ilk kadın f...
Devamı